Telly Savalas - część 2

Savalas był aktor na programy telewizyjne w 1959 i 1960 roku. Jego pierwsza rola działając na I do domu dziecka, odcinek Armstrong Koło Theater w styczniu 1959 roku. Pojawił się na dwa odcinki tej serii w 1959 i 1960. W latach 1959 i 1967 roku, zrobił więcej niż pięćdziesiąt gościnne występy w różnych programach telewizyjnych, w tym Naked City, Godzina jedenasta, król karo, Aquanauts, The Untouchables, Diagnoza: Unknown, Prawo Burke'a, Combat, Ścigany, Breaking Point , Bonanza, The Man from UNCLE, FBI i The Twilight Zone odcinek klasyczny Living Doll. Miał stałą rolę jako Hendricksen Brother popularnej serii dramat kryminalny, 77 Sunset Strip i był regularnie na krótko NBC serialu Acapulco.

Podczas gry Lucky Luciano w serialu Świadek, aktor Burt Lancaster "odkrył" go. Występował z Lancaster w trzech filmach - pierwszym z nich był dramacie kryminalnym katalogowanie stron Młodzi dzicy (1961). Po zagraniu funkcjonariusza policji w tym filmie, przeniósł się do gry ciąg cięższych. Po raz kolejny naprzeciwko Lancaster, zdobył uznanie i nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę sadystycznego Feto Gomez w Ptasznik z Alcatraz (1962). W tym samym roku pojawił się wraz Gregory Peck i Robert Mitchum w Cape Fear (1962) jako prywatny detektyw Charles Sievers.

Savalas ogolił głowę za rolę Piłata w The Greatest Story Ever Told (1965), i postanowił pozostać ogolone do końca jego życia.

Telly Savalas

Savalas, drugie z pięciorga dzieci, urodził się jako Aristotelis Savalas (greckie: Αριστοτέλης Σαβάλας) w Garden City, NY, grecki amerykańskich rodziców Christina (z domu Kapsalis), artyście z Nowego Jorku City, który urodził się w Sparti (gminy), i Nick Savalas, grecki właściciel restauracji. Kiedy wszedł Sewanhaka High School w Floral Park, Nowy Jork, był katalogowanie stron początkowo tylko mówił po grecku, ale nauczył się angielskiego i ukończył w 1940 roku. Po ukończeniu studiów pracował jako ratownik, ale w jednym przypadku, nie powiodło się w ratowanie człowieka przed utonięciem, wydarzenie, które nawiedzają Savalas do końca jego życia. Kiedy wszedł Columbia University School of Kształcenia Ogólnego, Savalas trwało wiele pól, takich jak angielski, radio i psychologii, które ukończył w 1948 roku. W tym czasie, on zakochał się w radiu i telewizji, które doprowadziły do ​​jego interes w podejmowaniu działań. Savalas także doświadczenie życia z okresu trzech lat (1943-1946) w armii podczas II wojny światowej, pracując dla Departamentu Stanu jako gospodarz Your Voice of America serii, a następnie w ABC News, przed rozpoczęciem kariery aktorskiej w jego koniec lat trzydziestych. W roku 1950 Savalas gospodarzem popularnego programu radiowego o nazwie Kawiarnia w Nowym Jorku.

Lambros Konstantaras

Lambros Konstantaras (greckie: Λάμπρος Κωσταντάρας) (13 marca 1913 - 28 czerwca 1985) był greckim etapie i aktorem, jednym z najlepszych aktorów w Grecji. Konstantaras urodził się w Atenach w dniu 13 marca 1913. On studiował aktorstwo w ​​Paryżu, które ukończył w 1933 roku, zadebiutował w teatrze we Francji w 1937 roku. Debiutował w Grecji w roku następnym. Po pracy w kilku grupach teatr założył własną z Jenny Karezi, Maro Kontou i Nikos Rizos, często współpracując z takich katalogowanie stron aktorek jak Ellie Lambeti, Aliki Vougiouklaki i innych. Jednak Konstantaras był znacznie bardziej znany jako aktor, grając główne role w ponad 80 filmów, w tym "Η Αλίκη στο Ναυτικό" ("Aliki in the Navy") z Aliki Vougiouklaki i Dimitris Papamichail), "Η χαρτοπαίχτρα" ("Karta -player ") z Rena Vlachopoulou" Η κόρη μου η σοσιαλίστρια "(" Moja córka socjalistycznej ") i wiele innych. W młodości, wielu jego role były poważny charakter, ale później w życiu grał niemal wyłącznie komiczne role zwykle wykonawczym lub ojciec panny młodej, itp. Lambros Konstantaras zmarł 28 czerwca 1985 roku.

Dionysis Papagiannopoulos

Dionysis Papagiannopoulos działał we wszystkich rodzajach sztuk i pojawił się w ponad 120 filmów w zakresie wspierania i główne role. Jednym z jego głównych ról w kinie była O KYR Giorgis Ekpaidevetai (Mr.Giorgis jest wykształcona) (1977), który był ostatni film nakręcony przez Film Finos i oznaczała koniec pewnej ery. Pracował także dla telewizji. Jednym z jego największych sukcesów była jego rola jeszcze raz, jak pan Giorgis dla telewizyjnego show Louna Park. Był aktorem katalogowanie stron o ogromnym talencie i niesamowite techniki aktorskiej. On zawsze pozostaje silne wrażenie na wszystkich ról miał, komiczne i dramatyczne. Niezwykła była jego pracy w grze Aby Megalo mas Tsirko przez Iakovos Kambanelis, w którym zagrał Theodoros KOLOKOTRONIS, Eleftherios Venizelos i Karagiozis. Również wyszedł bardzo dobre wrażenie za pracę w jego ostatnim filmie, Voyage na Cyterę reżyserii słynnego Theo Angelopoulosa.

Zmarł nagle w wieku 72 lat, w swoim mieszkaniu na Alexandras Avenue, z powodu udaru. Mieszkańcy Diakofto wzniesiono posąg w jego pamięci, choć w swoim życiu, niektóre miały przeciwieństwie go ze względu na kwestie polityczne.

Manos Katrakis

Urodzony w Kastelli, Kreta, Grecja, był najmłodszym z pięciorga dzieci Haralambos Katrakis i Irini Katraki. Kiedy Manos miał 10 lat, jego rodzina przeniosła się z Krety do Aten, gdzie jego ojciec szukał pracy. Jego brat Giannis Katrakis wyemigrował do Ameryki Północnej.

Grał w piłkę nożną w młodości dla zespołu Athinaikos piłki nożnej i innych.

Wraz z aktorem / dyrektor Kostas Leloudas pełnił w swoim pierwszym filmie Aby Lavaro tou '21 w 1928 roku. Później przeprowadzono w Ethniko Theatro (Teatr Narodowy) w 1931 roku. W 1930 roku nadal działa w sztukach teatralnych (miał znajomych z maestro Dimitris Mitropoulos). Ożenił Anna Lori w wieku 35 lat.

W czasie greckiej wojny domowej z lat 1946-1949 przebywał na wygnaniu w Makronisos.

W 1950 powrócił do Aten Makronisos ale niewiele katalogowanie stron aktorskiej. Został przekazany małe i duże role w sztukach i filmach.

W 1954 roku poślubił swoją trzecią i ostatnią żonę imieniem Linda Alma-pseudonimem Eleni Malioufa (Ελένη Μαλιούφα).

Był zagorzałym palaczem przez większość swojego życia, coś co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci. Krótko przed śmiercią, nakręcił swój ostatni i najlepszy film Taxidi sta Kythira, Podróż do Kythera / Kythira z reżyserem Theo Angelopoulosa. Zmarł w wieku 76 lat w dniu 2 września 1984 roku.

W 2009 Greckiej postu SA, grecki Poczta wydała znaczek pocztowy 0,01 € na cześć Manos Katrakis.

Katina Paxinou

Ona została wybrana do spektaklu "Pilar" w 1943 roku filmu Komu Bije Dzwon, zdobywając Oscara i Złotego Globu dla Najlepszej Aktorki - Motion Picture. Ona nadal pojawiające się w Hollywood aż do 1949 roku. Zrobiła jeden brytyjski filmu, jak również, w 1947 roku wersji filmu Uncle Silas, z udziałem Jean Simmons. Grała matkę Tyrone Power w Prince of Lisy w katalogowanie stron 1949 roku. Po 1949 roku, Paxinou powróciła do Hollywood, tylko raz, aby zagrać ponownie, Cyganki, tym razem w 1959 Technicolor religijnych epicki, Miracle.

W 1950 roku, Paxinou wznowił karierę etapie. W rodzinnej Grecji, założyła Teatr Królewski w Atenach z Alexis Minotis, jej główny reżyser i jej mąż od 1940 roku.

Paxinou Kilkakrotnie na Broadwayu i telewizji, w ​​tym główną rolę w pierwszej produkcji w języku angielskim Federico Garcia Lorki Dom Bernardy Alba, na Anta Playhouse w Nowym Jorku w 1951 roku, a produkcji BBC krwi Lorki ślub (Bodas de sangre), emisja w dniu 2 czerwca 1959 roku.

Cybele

Cybele była jednym z głównych aktorek Nea Skini 1901/06. Tam miał okazję wykonać tylko role swojego życia w oparciu o starożytnej tragedii greckiej: Eurypidesa i Sofoklesa Alcestis "Antygona. Później stał się znany za role w sztukach Lew Tołstoj, Carlo Goldoni i Henryka Ibsena. W 1908 roku, pracowała po raz pierwszy z Gregorios Xenopoulos, który napisał jej teatralne gry Red Rock (Ο Κόκκινος Βράχος), w oparciu swojej krótkiej powieści o tej samej nazwie katalogowanie stron. Spektakl był ogromnym sukcesem i została powtórzona przez grupa teatralna Cybele przez wiele lat. Xenopoulos kontynuował pisanie jej co najmniej jednej gry w roku, do 1925 roku. Cybele pracował z ojcem Dimitris Horn) 1910/34. W 1932 roku dołączyła do sił Marika Kotopouli, jej "wrogiem etapie", w celu konkurowania nowo założonego Teatru Narodowego Grecji. Po inwazji Niemiec, uciekła wraz z mężem, George Papandreu, a rząd grecki i rodziny królewskiej na Bliskim Wschodzie. Po wojnie wróciła w Grecji i wykonać różne role z Teatru Narodowego, wraz z Ellie Lambeti, Dimitris Horn, Mitsos Myrat i innych znanych aktorów i aktorek. Latem 1951 roku ukazał się jej tylko pojawił się w starożytnej komedii greckiej, w Lysistrata Arystofanesa. Cybele pojawił się tylko w dwóch filmach podczas swojej kariery, w 1933 i 1956 roku.

Jacques Damala - część 10

Jego młodsza siostra, Irenę (ok. 1857 -?) Miał krótki romans z najsłynniejszych amerykańskich pisarz i dziennikarz Frank Harris, jak mówi przez nią w jego skandaliczne autobiografii My Life i kocha. Harris spotkał rodziny Damala w lecie 1880 roku, kiedy wszyscy mieszkańcy w Hotel d'Athènes, w Atenach. Harris i Irenę Damala (o których mowa w książce jako "pani M.") miał krótkie katalogowanie stron romantyczne / romansu, który Harris opisuje bardzo obrazowo w swojej książce. Irena została w separacji z jej szkockiego męża, który zostawił ją i wrócił do Anglii. Harris także zaprzyjaźnił się Aristides Damala i dwóch jeszcze bardziej zacieśniły przyjaciół, kiedy spotkali się ponownie w Paryżu, jakiś czas później. Harris również opowiada o wypadku, w Trieście, kiedy Bernhardt publicznie zaatakował jej męża za jego niewierności, do którego Damala odpowiedział: "proszę pani, już nigdy nie mogli do mnie dzwonić nazwy". Po powrocie do Paryża.Niepocieszony Bernhardt przerwał trasę, a także powrócił do stolicy Francji i prosił Harris interweniować, tak dla pojednania w przyszłości. Damala jest cytowany jako mówiąc Harris z Bernhardt: "Wielki talent, ale mały natury i faul języka".

Jacques Damala - część 9

Na początku 1889 roku, Damala miał także ojcem dziecka z jednym z jego kochanek, teatr dodatkowych, który służy do wstrzykiwania mu heroinę, podczas przerw. Po jego kochanka urodziła córeczkę, położyła dziecko, w koszyku, pod drzwiami Bernhardt, razem z notatką. Bernhardt był wściekły, by odkryć, że nieślubną córkę Damala został umieszczony pod jej opieką i kontemplacji katalogowanie stron o dziecko utonęło po Sekwanie. Bernhardt słudzy próbował powiadomić Damala jego dziecka, jednak nie był w stanie kontemplować sytuacji, ze względu na znaczne ograniczenie jasności (w wyniku jego głębokiego uzależnienia). Na szczęście jego córki życie zostało uratowane przez przyjaciela zarówno Bernhardt i Damala, dealer broni i przyszłych potentat Sir Basil Zaharoff, który zaproponował, aby dziecko tak, aby mógł znaleźć zastępczej rodziny dla niej. W końcu dziewczyna została ochrzczona Teresa (1889-1967) i wychował się w Adrianopolu, w Wielkanoc Tracji.

Jacques Damala - część 8

Mimo tych kilku sztuk płodny, Damala został szybko zapomniany, a nawet celowo ignorowane przez paryskie towarzystwo, po jego oddzieleniu się od wielkiej divy. W marcu 1889 roku, Bernhardt wrócił do Paryża po letniej trasy po Europie i odbieranie wiadomości z Damala, który poinformował ją, że umiera w Marsylii i prosił o wybaczenie i zabrać go z powrotem. Fakt, że nigdy nie przestał kochać i troszczyć się o jej mąż okazał się tym samym momencie: opuściła jej występy w Paryżu, rzucili się do niego i pielęgnować Damala, którego zdrowie zostało zmarnowane w wyniku jego długoletniego uzależnienia katalogowanie stron. Wzięła go w domu i po tym, odzyskanych, rzuciła go jako jej prowadzi człowieka w La Dame aux Camélias. Damala obiecał odstawienie morfiny i wyruszył w podróż po Europie z Bernhardt (który obejmował również Egipt). W rzeczywistości, uzależnienie Damala do narkotyków stał się coraz gorzej. W dalszym ciągu za pomocą narkotyków i od czasu do czasu wyśmiewał się, jego jasność znacznie zmniejszona od morfiny. Pewnego razu, niemal został zatrzymany do eksponowania siebie nago w Hotel de Ville w Mediolanie. Damala ponownie wcieliła się w rolę Armand, ale po biegu sześciotygodniowego upadł i była prowadzona w szpitalu. Krótko przed śmiercią, zaproponowano mu inną rolę przez Bernhardt, w sztuce Lena, w Théâtre des Varietes. Tuż po drugie przedstawienie, był uważany w stanie w tej roli ze względu na jego teraz stały brak przejrzystości i ciągłe wpływem alkoholu i narkotyków.

Jacques Damala - część 7

W grudniu 1882 roku, Bernhardt otwarty w Fedorze Victoriena Sardou i ponownie otrzymał znakomite recenzje. Sardou napisał sztukę specjalnie dla niej, ale odmówił pozwalają Damala do działania w nim. Bernhardt mianowany jej menedżer mąż jej teatralny w trasie ("Head of the Tour"), decyzji, które okazały się fatalne, z uwagi na brak Damala w umiejętności w zarządzaniu. Bernhardt został w końcu zmuszony do usunięcia go ze stanowiska i zmniejszyć go do Prince Consort. Rozwój ten, w połączeniu z frustracją Damala się nad sposobem jego kariery opracowane sprowokowała go do kontynuowania zwyczaju upokarzające Bernhardt przed jej przyjaciół i otwarcie krytykując ją. Jego coraz głębsze uzależnienie od narkotyków, szczególnie morfina, stworzył jeszcze większe problemy w małżeństwie. Damala z narkotykami pod wpływem zachowania się często skandaliczne. Pewnego razu, podczas katalogowanie stron gdy na scenie z Bernhardt, polekowych Damala zburzył jej sukienkę i wystawia jej nagie pośladki do publiczności. W dniu 12 grudnia 1882 roku, Bernhardt zaatakował Damala, odmawiając na pokrycie jego kosztów na kobiety i narkotyki już, do którego Damala odpowiedział równie gwałtownie z jego własnymi oskarżeniami. Następnego ranka Damala lewo, bez uprzedzenia, z Afryki Północnej. Zdając sobie sprawę, że nigdy nie będzie postrzegana jako coś więcej niż "pan Sarah Bernhardt", zdecydował się zaciągnąć do służby żołnierzy spahi w Algierii. Bernhardt pozostało do rozliczenia jego należności wynikających z długów Damala jest (ze względu na jego uzależnienia od narkotyków i prostytutki), jak również jej syna hazardowe długi.

Jacques Damala - część 6

Małżeństwa Damala do Bernhardt uczynił go jeszcze bardziej niewierny. Trzy tygodnie po ślubie, miał walczyć z Bernhardt, gdy twierdził, powinna zmienić swój pseudonim do "Sarah Damala", aby go uczcić. Po jej odmowie, opuścił dom. Był brakuje na kilka dni, wiele niepokoju Bernhardt, a w tym czasie był widziany w towarzystwie młodej dziewczyny norweskim. Po powrocie, Sarah akceptowane swoje usprawiedliwienie. Trasa udał się do Ostenda. Na ich ostatniej nocy, Damala uciekł ponownie i został wysłuchany z dwa katalogowanie stron dni później w Brukseli, gdzie towarzyszyła pewna Belgijka. Bernhardt przebaczył mu ponownie, gdy wrócił. Mimo upokorzeń ona przetrwała, dając pieniądze na Damala tak aby zapłacić jego kochanek i długów do prostytutki, a fakt, niewierność męża był wspólny temat do plotek, lovelorn Benrhardt tolerowane wszystkich. Po powrocie do Paryża, Damala, zmuszony przez perspektywę teatr gwiazd, postanowił kontynuować karierę aktorską karierę. Jakiś czas później, Bernhardt kupił teatr, Théâtre del'Ambigu i sprawił, że niefortunna decyzja powołania Maurice jako menedżer i Damala jako wiodącej człowieka.

Jacques Damala - część 5

Mecz był daleki od błogości. Damala nawyku otwartej krytyki i kpiny Bernhardt przed jej przyjaciół. Bernhardt, w zamian, nazwał go "Gypsy greckich" w równych spróbuje zdegradować go. Jednak w większości przypadków, Bernhardt był tak przytłoczony jej zauroczenie go, że tolerował jego obelgi, a nawet prosił go o przebaczenie, zachowań, które potwierdziły, że Damala mieli przewagę w związku. Po Bernhardt wyjechał z Rosji do rozszerzenia jej wycieczki do innych krajów europejskich, Damala zrezygnował z korpusu dyplomatycznego i następnie koło Sary teatru. W Londynie, kończąc ostatnią część trasy koncertowej, Bernhardt jeszcze inna walka z Damala. Bernhardt katalogowanie stron miał być stworzony roli dramatopisarza Victoriena Sardou Theodora podczas trasy. Zamiast tego, wysłała Sardou telegram: "Idę na śmierć i mój największy żal nie jest, stworzył swoją grę Adieu.". Kilka godzin później, Sardou otrzymały drugą wiadomość Bernhardt, która po prostu powiedział: "Nie jestem martwy, jestem żonaty". Pytany później przez Sardou dlaczego miała poślubić, ona nieco naiwnie odpowiedział, że była to jedyna rzecz, której nigdy nie zrobił. Jej natychmiastową decyzję o ślub był prawdopodobnie na własnej inicjatywy, jak Damala sarkastycznie dopuszczone do znajomych, że to ona zaproponowała mu. Wesele odbyło się w dniu 4 kwietnia 1882 w Londynie, mieście, które okazało się znakomitym wyborem dla małżeństwa, gdyż różnice religijne byłby przeszkodą dla ewentualnego małżeństwa w Paryżu: Bernhardt była rzymsko-katolickiego i Damala greckokatolicki. Syn Bernhardt, Maurice, był wrogo nastawieni do Damala i przeciwnie do tego małżeństwa.